Το πλήρως αναστηλωμένο Παλάτι των Δεσποτών (Ηγεμόνων) αποδόθηκε στο κοινό
Ο Μυστράς, αυτό το λίκνο του παγκόσμιου πολιτισμού όπου στα σοκάκια της Καστροπολιτείας περπάτησε ο τελευταίος Αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, άνοιξε τις πόρτες του στους επισκέπτες μετά από μία μακρά διαδικασία αποκατάστασης.
Το πλήρως αναστηλωμένο Παλάτι των Δεσποτών (Ηγεμόνων) αποδόθηκε στο κοινό, με τη μόνιμη έκθεση «Ηγεμονικά αφηγήματα» και επίκεντρο την Αίθουσα του Θρόνου.
Τη βασική έκθεση πλαισιώνουν δύο περιοδικές εκθέσεις στα Σαράγια της Βασιλοπούλας.
Η πρώτη αφορά την ιστορική πρόσληψη του Μυστρά, ενώ η δεύτερη, με τίτλο «Στο φως της Αυλής.
Απείκασμα ενδόξου περιβολής», επιχειρεί να μεταφέρει την αισθητική, την ιδεολογία και την ατμόσφαιρα της βυζαντινής αυλής. Τα πιστά αντίγραφα των ενδυμασιών των Αυτοκρατόρων, των Δουκών και των Αρχόντων ζωντανεύουν τον μύθο της καστροπολιτείας.
Ένα δέος που δεν περιγράφεται με λόγια.
Το Παλάτι του Μυστρά, επίσης γνωστό ως Ανάκτορο των Δεσποτών, στην Καστροπολιτεία του Μυστρά είναι παλάτι χρονολογούμενο στη βυζαντινή περίοδο των Δεσποτών του Μορέως.
Αποτελούσε κατοικία του Δεσπότη του Μυστρά και του Μορέα ή Πελοποννήσου, ο οποίος και κυβερνούσε την ευρύτερη περιοχή του Μορέα, μαζί με άλλα μέλη της οικογένειάς του, κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου.
Συνήθως, ο δεσπότης ήταν υιός ή αδερφός του Βυζαντινού Αυτοκράτορα.
Παράλληλα, το συγκεκριμένο παλάτι χρησίμευε ως κατοικία του Αυτοκράτορα κατά το διάστημα παρουσίας του εντός των τειχών της πόλεως.
Η ανέγερση του παλατιού ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα υπό τον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο, αμέσως μετά την ίδρυση της ίδιας της πόλεως του Μυστρά, αποτελώντας, αρχικώς, κατοικία του τοπικού Φράγκου ηγεμόνα.
Στη συνέχεια, ωστόσο, κατελήφθη από τους Βυζαντινούς. Η σημερινή μορφή του παλατιού χρονολογείται στον 15ο αιώνα.
Αργότερα, το παλάτι κατεστράφη μαζί με το σύνολο της υπόλοιπης καστροπολιτείας, πιθανότητα το 1464, κατά τη διάρκεια της επιδρομής του Σιγισμόνδου Μαλατέστα. Εργασίες αποκατάστασης του παλατιού ξεκίνησαν το 1984, ενώ περαιτέρω σημαντικές εργασίες αναστήλωσής του πραγματοποιήθηκαν μεταξύ του 1995 και της δεκαετίας του 2010. Το παλάτι του Μυστρά αποτελεί μοναδικό παράδειγμα βυζαντινού ανακτόρου το οποίο να έχει διασωθεί πλήρως έως σήμερα.
Το ανάκτορο στην πραγματικότητα είναι συγκρότημα αριθμού διαφορετικών κτιρίων επί της βόρειας πλαγιάς του λόφου του Κάστρου του Μυστρά, όπου και δεσπόζει στην άνω πόλη.
Οι δύο πτέρυγες του παλατιού, γνωστές με τις ονομασίες των ηγεμονικών οικογενειών, αποτελούν τα σημαντικότερα τμήματα του παλατιού.
Η μία εξ αυτών, γνωστή ως πτέρυγα των Καντακουζηνών, ανεγέρθηκε κατά τις απαρχές του 14ου αιώνα, ενώ η δεύτερη εξ αυτών, γνωστή ως πτέρυγα των Παλαιολόγων, ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα.
Το κάτω επίπεδο της τελευταίας αυτής πτέρυγας περιελάμβανε αποθηκευτικούς χώρους, το δεύτερο επίπεδό της περιελάμβανε χώρους διαβίωσης αποτελούμενους από οκτώ δώματα και το τελευταίο επίπεδο περιελάμβανε μεταξύ άλλων την αίθουσα του θρόνου, γνωστής ως χρυσοτρίκλινου, μήκους 36,30 μέτρων και πλάτους 10,50 μέτρων.
Τα περιμετρικά του συγκεκριμένου συγκροτήματος κτίρια αποτελούσαν κατοικία άλλων ευγενών του Μυστρά, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων αξιωματούχων.
Το Παλάτι των Δεσποτών δεν είναι πια μόνο ένα μνημείο προς θαυμασμό.
Είναι ένας ζωντανός χώρος μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού, που επανασυστήνει στο κοινό τη δύναμη και την ακτινοβολία του βυζαντινού Μυστρά.
Στις 6 Ιανουαρίου 1449, ανήμερα των Θεοφανείων, ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, ήδη ηγεμόνας του Μυστρά, στέφθηκε στον ναό του Αγ. Δημήτριου ο τελευταίος Αυτοκράτορας της Ελληνικής "Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας" .
Σύμφωνα με την παράδοση, η στέψη του δεν έγινε με το αυτοκρατορικό διάδημα αλλά με «στέφανο εξ ακανθών», συμβολίζοντας τον βαρύ σταυρό που αναλάμβανε να σηκώσει για την υπεράσπιση της αυτοκρατορίας.
www.bankingnews.gr
Το πλήρως αναστηλωμένο Παλάτι των Δεσποτών (Ηγεμόνων) αποδόθηκε στο κοινό, με τη μόνιμη έκθεση «Ηγεμονικά αφηγήματα» και επίκεντρο την Αίθουσα του Θρόνου.
Τη βασική έκθεση πλαισιώνουν δύο περιοδικές εκθέσεις στα Σαράγια της Βασιλοπούλας.
Η πρώτη αφορά την ιστορική πρόσληψη του Μυστρά, ενώ η δεύτερη, με τίτλο «Στο φως της Αυλής.
Απείκασμα ενδόξου περιβολής», επιχειρεί να μεταφέρει την αισθητική, την ιδεολογία και την ατμόσφαιρα της βυζαντινής αυλής. Τα πιστά αντίγραφα των ενδυμασιών των Αυτοκρατόρων, των Δουκών και των Αρχόντων ζωντανεύουν τον μύθο της καστροπολιτείας.
Ένα δέος που δεν περιγράφεται με λόγια.
Το Παλάτι του Μυστρά, επίσης γνωστό ως Ανάκτορο των Δεσποτών, στην Καστροπολιτεία του Μυστρά είναι παλάτι χρονολογούμενο στη βυζαντινή περίοδο των Δεσποτών του Μορέως.
Αποτελούσε κατοικία του Δεσπότη του Μυστρά και του Μορέα ή Πελοποννήσου, ο οποίος και κυβερνούσε την ευρύτερη περιοχή του Μορέα, μαζί με άλλα μέλη της οικογένειάς του, κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου.
Συνήθως, ο δεσπότης ήταν υιός ή αδερφός του Βυζαντινού Αυτοκράτορα.
Παράλληλα, το συγκεκριμένο παλάτι χρησίμευε ως κατοικία του Αυτοκράτορα κατά το διάστημα παρουσίας του εντός των τειχών της πόλεως.
Η ανέγερση του παλατιού ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα υπό τον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο, αμέσως μετά την ίδρυση της ίδιας της πόλεως του Μυστρά, αποτελώντας, αρχικώς, κατοικία του τοπικού Φράγκου ηγεμόνα.
Στη συνέχεια, ωστόσο, κατελήφθη από τους Βυζαντινούς. Η σημερινή μορφή του παλατιού χρονολογείται στον 15ο αιώνα.
Αργότερα, το παλάτι κατεστράφη μαζί με το σύνολο της υπόλοιπης καστροπολιτείας, πιθανότητα το 1464, κατά τη διάρκεια της επιδρομής του Σιγισμόνδου Μαλατέστα. Εργασίες αποκατάστασης του παλατιού ξεκίνησαν το 1984, ενώ περαιτέρω σημαντικές εργασίες αναστήλωσής του πραγματοποιήθηκαν μεταξύ του 1995 και της δεκαετίας του 2010. Το παλάτι του Μυστρά αποτελεί μοναδικό παράδειγμα βυζαντινού ανακτόρου το οποίο να έχει διασωθεί πλήρως έως σήμερα.
Το ανάκτορο στην πραγματικότητα είναι συγκρότημα αριθμού διαφορετικών κτιρίων επί της βόρειας πλαγιάς του λόφου του Κάστρου του Μυστρά, όπου και δεσπόζει στην άνω πόλη.
Οι δύο πτέρυγες του παλατιού, γνωστές με τις ονομασίες των ηγεμονικών οικογενειών, αποτελούν τα σημαντικότερα τμήματα του παλατιού.
Η μία εξ αυτών, γνωστή ως πτέρυγα των Καντακουζηνών, ανεγέρθηκε κατά τις απαρχές του 14ου αιώνα, ενώ η δεύτερη εξ αυτών, γνωστή ως πτέρυγα των Παλαιολόγων, ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα.
Το κάτω επίπεδο της τελευταίας αυτής πτέρυγας περιελάμβανε αποθηκευτικούς χώρους, το δεύτερο επίπεδό της περιελάμβανε χώρους διαβίωσης αποτελούμενους από οκτώ δώματα και το τελευταίο επίπεδο περιελάμβανε μεταξύ άλλων την αίθουσα του θρόνου, γνωστής ως χρυσοτρίκλινου, μήκους 36,30 μέτρων και πλάτους 10,50 μέτρων.
Τα περιμετρικά του συγκεκριμένου συγκροτήματος κτίρια αποτελούσαν κατοικία άλλων ευγενών του Μυστρά, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων αξιωματούχων.
Το Παλάτι των Δεσποτών δεν είναι πια μόνο ένα μνημείο προς θαυμασμό.
Είναι ένας ζωντανός χώρος μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού, που επανασυστήνει στο κοινό τη δύναμη και την ακτινοβολία του βυζαντινού Μυστρά.
Στις 6 Ιανουαρίου 1449, ανήμερα των Θεοφανείων, ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, ήδη ηγεμόνας του Μυστρά, στέφθηκε στον ναό του Αγ. Δημήτριου ο τελευταίος Αυτοκράτορας της Ελληνικής "Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας" .
Σύμφωνα με την παράδοση, η στέψη του δεν έγινε με το αυτοκρατορικό διάδημα αλλά με «στέφανο εξ ακανθών», συμβολίζοντας τον βαρύ σταυρό που αναλάμβανε να σηκώσει για την υπεράσπιση της αυτοκρατορίας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών